ساده ترین کار، کم استرس ترین و شیرین ترین فعالیت زندگی تنهایی و ادامه تکراری ترین روزمرگی های دنیاستکار به جایی رسیده که تنها کلید آرامش انگیز ترین لحظاتت باشدبدون آرزو، تاریکی و سکوتخواب، خامه روی کیک تلخ روزگارفیلم، کتاب و سکوت و البته کار اینکه کسی نمی داند در دلت چه میگذرد، که اگر هم بداند دیگر اهمیتی نداردموزیک دارک و تلخ، سکوت . حیف که سیگار نمیکشم و قهوه ای باب میلم نیست چای، کیک هویج اون کافه شلوغChatGPT رفیق خنگ من، بهش میگم ی چیزی بگو تو وبلاگ از زبون تو بزارم، اینو می گه:"رفاقت یعنی

وقتی سنت انقدر زیاد شده که فقط میتونی به آرامش و تمام شدنش فکر کنی

نمیدونم خوب است یا نه. که شکر کنی برای راه هایی که نرفتی و کسی را به این دنیا اضافه نکردی

خودخواهی است یا دقیقا نقطه مقابل آن، نمیدانم

کلید به در می اندازی و جز خانه تاریک، گلها فقط منتظر آمدنت هستند

هیچ چیز طعم ندارد. حتی تلخی تنهایی

ساعت ۳ بامداددقیقا یادآور کودکی های من. صدای انفجار. از خواب پریدن. نگاه به آسمان در تاریکی، چسب ضربدری زرد رنگ روی شیشه. جنگ روی زندگی من وقتی کودک چند ساله بودم سایه انداخت اما دیگر نه ترسی دارم نه استرسی. اما کودک امروز هیچ درکی از جنگ طلبی و حفظ ایدئولوژی های نخ نما ندارد.و خدارو شکر میکنم کودکی با من نیست که این شرایط را او دوباره تجربه کند.تا درست نشدن وضعیت اجتماعی سیاسی ایران اگر قرار است اینجا بمانید، لطفاً بچه دار نشوید."من وقتی وارد جنگ میشوم که تو تنها غنیمتش باشی"

آنچه رخ داده در دی ماه 1404 نقطه عطف تاریخ این کشور است که سالها بعد چرک و پلشتی آن هویدا میشود.مثل تمام اتفاقات و خوارک های ذهنی برای گمراه کردن به خوردمان دادن.آنچه الان واضح است توهم و فاصله از واقعیت است.مثل چائوشسکو در رومانی. مثل تمام حکومت های کومونیست (مغزهای متوهم کومونیسم مذهبی)البته مردم ما ی عدالت کومونیستی خیالشان رو راحت میکنه. پوسته ای با عدالت و درونی فاسد (رانت و غارت). فقط همه چیز بین همه به طور مساوی تقسیم شد. مثل همین کالا برگ که چیزی جز توهین نیست به همه ماتمام اتفاقاتی رو ک